Επίλογος
Αλήτη! Απόψε είν’ η βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή.
Μπορείς να πας να κοιμηθείς σ’ ένα παγκάκι αλήτη!
Πλάτυνε η σκέψη τη ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ,
πο ’κανε ο άνθρωπος τη γη κι όλο το σύμπαν σπίτι.
Δεν έχεις δάκρυα να θρηνείς, ούτε κουράγιο να πονείς,
ούτε κραυγές υστερικές να βγάνεις πέρα ως πέρα.
Είσ’ ένα κύμα σιωπηλό μιας τρικυμίας παντοτεινής,
Που γαληνεύει ανήσυχα στην ήσυχη εσπέρα.
Κι όταν θα βρεις το λυτρωμό σ’ ένα παγκάκι ξαπλωμένος,
Και θα σιγήσει ο σίφουνας κι η θύελλα της ζωής σου,
Αλήτη, δε θα πεις ποτέ πως ήσουν κουρασμένος,
Απ’ τον αγώνα το σκληρό της άρρυθμης ψυχής σου.
Αλήτη! Απόψε είν’ η βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή.
Μπορείς να πας να κοιμηθείς σ’ ένα παγκάκι αλήτη!
Πλάτυνε η σκέψη τη ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ,
πο ’κανε ο άνθρωπος τη γη κι όλο το σύμπαν σπίτι.
Βλέπω δεν πρόλαβαν να τελειώσουν οι Πανελλήνιες κι αμέσως η δημιουργικότητα ξεχειλίζει. Ωραία λοιπόν, άλλος ένας που βγήκε ζωντανός
Με εκπλήσσει, Πέτρο, η επιλογή σου. Πώς τον ανακάλυψες τον Ανθία; Υπέροχο, βεβαίως, ποίημα. Ένα αριστούργημα από έναν ελάσσονα.
Αφού το σχολείο δεν ήταν ικανό να μου το διδάξει,άρχισα να ψάχνω μόνος μου ό,τι μου αρέσει και με εκφράζει!
Από την άλλη ευτυχώς που δεν το διδάχτηκα στο σχολείο γιατί μπορεί και να το μισούσα ή να μην καθόμουν μόνος μου να το ερμηνεύσω…
Να πω ότι έχεις άδικο; Δεν μπορώ. Πάντως έχω διδάξει ποίημα του Γλαύκου Αλιθέρση σε γυμνάσιο. Αν δεν το ξέρεις, νομίζεις. Γιατί τον ξέρεις πολύ καλά. Έχεις αλληλογραφήσει και μαζί του/της.
Δεν νομίζω ότι κατάλαβα τι εννοείτε,για εξηγήστε μου λίγο.
να σου εξηγήσει ο Γλαύκος. Γλαύκο….
Χαχα, Πέτρο, όταν ήμουνα στη δευτέρα γυμνασίου, είχα την τύχη να έχω δάσκαλο το Θερσίτη. Έγραφα λοιπόν κάτι ποιηματάκια, ε, ψιλοάθλια, αλλά με πολλή αγάπη και μεράκι, και ο Θερσίτης, για να με ενθαρρύνει, τα δίδαξε στην τάξη σαν ποιήματα του Γλαύκου Αλιθέρση (τον οποίο βέβαια τότε ούτε καν ήξερα). Ε, το έκανε το κακό: με ενθάρρυνε.
Τώρα εξηγούνται όλα.Απο οτι φαινέται όμως σου έκανε πολυ μεγάλο κακό.Το ποίημα Η Χαραμάδα δικό σου δεν είναι Γλαύκο-Μαρία;
Φοβάμαι πως ναι.